Metoda Proctora to laboratoryjne badanie gruntu służące do określenia zależności między wilgotnością gruntu a jego zagęszczeniem. Na jej podstawie wyznacza się przede wszystkim:
- wilgotność optymalną gruntu,
- maksymalną gęstość objętościową szkieletu gruntowego.
W robotach ziemnych i drogowych metoda ta jest szczególnie ważna przy wykonywaniu nasypów, podłoży i warstw konstrukcyjnych z gruntu lub kruszywa.
Na czym polega badanie?
Próbkę gruntu zagęszcza się w specjalnej formie, warstwami, przy użyciu ubijaka o określonej masie i wysokości spadania. Badanie wykonuje się kilka razy dla tego samego gruntu, ale przy różnej zawartości wody.
Dla każdej próbki oznacza się gęstość po zagęszczeniu. Wyniki nanosi się na wykres, tworząc krzywą zagęszczalności gruntu.
Co oznacza wilgotność optymalna?
Wilgotność optymalna to taka zawartość wody w gruncie, przy której można uzyskać największe zagęszczenie przy danej energii zagęszczania.
- Zbyt suchy grunt trudno się zagęszcza.
- Zbyt mokry grunt traci nośność i może się uplastyczniać.
- Grunt o wilgotności optymalnej najlepiej nadaje się do wbudowania w nasyp.
Znaczenie w praktyce
Podczas budowy nasypów drogowych kontroluje się, czy grunt ma wilgotność zbliżoną do optymalnej. Jeśli jest za suchy, można go dowilżyć. Jeśli jest za mokry, należy go osuszyć, wymieszać albo odczekać do poprawy warunków.
Zapamiętaj
Jeżeli pytanie dotyczy ustalania optymalnej wilgotności gruntu, poprawną odpowiedzią jest metoda Proctora.