Metoda wykonywania wykopu określa sposób prowadzenia robót ziemnych, czyli kierunek pracy maszyny, kolejność wybierania gruntu oraz organizację transportu urobku. Dobór metody zależy m.in. od szerokości i głębokości wykopu, rodzaju gruntu, dostępnego sprzętu oraz miejsca na odkład lub transport.
Metoda warstwowa
W metodzie warstwowej grunt wybiera się kolejno poziomymi warstwami na całej lub znacznej szerokości wykopu. Maszyna pracuje stopniowo, schodząc coraz niżej. Na rysunkach egzaminacyjnych tę metodę rozpoznaje się po poziomych pasach lub oznaczonych kolejnych warstwach, np. I, II, III, IV.
Stosuje się ją szczególnie przy szerokich wykopach, gdy trzeba zachować kontrolę nad głębokością i kształtem wykopu.
Metoda czołowa
W metodzie czołowej maszyna urabia grunt przed sobą, posuwając się w kierunku osi wykopu. Urobek jest wybierany od czoła wykopu. Metoda ta jest typowa dla wykopów prowadzonych postępem liniowym.
Metoda boczna
W metodzie bocznej maszyna pracuje z boku wykopu, wybierając grunt poprzecznie do kierunku postępu robót. Często stosuje się ją wtedy, gdy maszyna nie może wjechać do wnętrza wykopu albo gdy urobek odkłada się bezpośrednio na bok.
Metoda poprzeczna
Metoda poprzeczna polega na wykonywaniu wykopu pasami poprzecznymi względem jego osi. Kolejne fragmenty są wybierane w poprzek wykopu.
Jak rozpoznawać na egzaminie?
- poziome warstwy i kolejne poziomy pracy: metoda warstwowa,
- wybieranie gruntu od przodu: metoda czołowa,
- praca maszyny z boku wykopu: metoda boczna,
- pasy prowadzone w poprzek osi wykopu: metoda poprzeczna.