Nawierzchnia półsztywna to konstrukcja drogowa, która łączy cechy nawierzchni podatnej i sztywnej. Jej górne warstwy są zwykle wykonane z mieszanek mineralno-asfaltowych, natomiast niżej znajduje się warstwa o większej sztywności, np. z mieszanki związanej spoiwem hydraulicznym.
Typowy układ warstw
W konstrukcji nawierzchni półsztywnej mogą występować kolejno od góry:
- warstwa ścieralna,
- warstwa wiążąca,
- górna warstwa podbudowy zasadniczej z betonu asfaltowego,
- dolna warstwa podbudowy zasadniczej z mieszanki związanej spoiwem hydraulicznym,
- podłoże lub warstwy pomocnicze.
Dlaczego stosuje się taką konstrukcję?
Nawierzchnie półsztywne stosuje się na drogach obciążonych intensywnym i ciężkim ruchem. Sztywna podbudowa zwiększa nośność konstrukcji, a warstwy asfaltowe zapewniają komfort jazdy i szczelność nawierzchni.
Ruch KR 7
Kategoria ruchu KR 7 oznacza bardzo duże obciążenie ruchem. Dla takich warunków konstrukcja nawierzchni musi mieć wysoką trwałość i nośność, dlatego stosuje się grubsze warstwy oraz materiały o wysokich parametrach mechanicznych.
Ważne na egzaminie
W pytaniach ze schematem należy rozpoznać materiał warstwy. Jeśli podpis brzmi „mieszanka związana spoiwem hydraulicznym”, chodzi o warstwę podbudowy, a nie o warstwę ścieralną ani wiążącą.