Nawierzchnia tłuczniowa to nawierzchnia wykonana z kruszywa łamanego, najczęściej tłucznia, który jest rozkładany warstwami, profilowany i zagęszczany. Może stanowić samodzielną nawierzchnię drogi o mniejszym natężeniu ruchu albo warstwę konstrukcyjną pod nawierzchnię bitumiczną.
Cechy rozpoznawcze
Nawierzchnia tłuczniowa różni się od gruntowej tym, że na powierzchni wyraźnie widać ziarna kruszywa łamanego. Ma bardziej ziarnistą, kamienistą strukturę i zwykle większą nośność niż zwykła droga gruntowa.
Typowe cechy:
- widoczny tłuczeń lub kliniec,
- jaśniejsza, kamienista powierzchnia,
- większa odporność na rozjeżdżanie niż grunt,
- możliwość występowania luźnych ziaren kruszywa na poboczach i w koleinach.
Zastosowanie
Nawierzchnie tłuczniowe stosuje się m.in. na drogach lokalnych, technologicznych, tymczasowych oraz jako podbudowę pod warstwy bitumiczne. Jeśli warstwa tłuczniowa ma być przykryta asfaltem, może być wcześniej oczyszczona i skropiona lepiszczem w celu poprawy związania z kolejną warstwą.
Różnica względem drogi gruntowej
Droga gruntowa jest utworzona głównie z gruntu, natomiast tłuczniowa z kruszywa łamanego. Na egzaminie warto zwracać uwagę, czy na zdjęciu widać kamienne kruszywo, czy raczej błoto, ziemię i ślady kół.