Obmiar nawierzchni drogowej polega na ustaleniu ilości wykonanych lub planowanych robót nawierzchniowych. W przypadku prostego odcinka drogi o stałej szerokości podstawową wielkością jest powierzchnia nawierzchni wyrażona w metrach kwadratowych.
Obliczanie powierzchni
Dla odcinka prostokątnego stosuje się wzór:
powierzchnia = długość × szerokość
Przykład:
- długość drogi: 100 m,
- szerokość drogi: 5 m,
- powierzchnia: 100 m × 5 m = 500 m².
Taka wartość może być następnie wykorzystana do obliczenia ilości materiału, kosztu robót, czasu pracy sprzętu albo liczby roboczogodzin.
Jednostki w obmiarze
W robotach drogowych często stosuje się jednostki:
- m² — dla warstw nawierzchni, np. asfaltu, podbudowy, warstwy ścieralnej,
- m³ — dla robót ziemnych lub warstw o określonej grubości,
- mb — dla krawężników, obrzeży, ścieków liniowych,
- szt. — dla elementów punktowych, np. studzienek lub wpustów.
Na co uważać?
Przy obmiarze należy zwracać uwagę, czy szerokość jest stała, czy zmienna. Jeżeli zmienia się na długości odcinka, powierzchnię trzeba obliczać odcinkami albo stosować szerokość średnią. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej występują proste dane, ale kluczowe jest poprawne rozpoznanie jednostek.