Planograf to urządzenie pomiarowe stosowane w drogownictwie do sprawdzania równości podłużnej warstw nawierzchni. Przesuwa się go po badanej powierzchni, a mechanizm urządzenia rejestruje nierówności występujące w kierunku jazdy.
Zastosowanie planografu
Planograf wykorzystuje się głównie podczas kontroli jakości wykonanych warstw nawierzchni, np.:
- podbudowy,
- warstwy wiążącej,
- warstwy ścieralnej,
- nawierzchni betonowej lub asfaltowej.
Dzięki pomiarowi można ocenić, czy nawierzchnia spełnia wymagania techniczne dotyczące dopuszczalnych nierówności.
Ograniczenia stosowania
Planograf wymaga odpowiedniej przestrzeni do przejazdu i stabilnego prowadzenia. Nie zawsze można go użyć w miejscach takich jak:
- okolice krawężników,
- narożniki i zwężenia,
- okolice studzienek i wpustów,
- fragmenty przy urządzeniach infrastruktury drogowej.
Metoda zastępcza
Jeżeli planograf nie ma dostępu do badanego miejsca, pomiar równości wykonuje się łatą i klinem. Jest to prosta metoda kontrolna: łatę układa się na nawierzchni, a klinem mierzy się największy prześwit. Na egzaminie odpowiedź dotycząca miejsc niedostępnych dla planografu to: łatą i klinem.