Podbudowa pomocnicza
Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych
Podbudowa pomocnicza to warstwa konstrukcji nawierzchni drogowej położona zwykle pod podbudową zasadniczą. Jej zadaniem jest przenoszenie obciążeń z wyższych warstw nawierzchni na podłoże gruntowe oraz poprawa nośności całej konstrukcji.
Miejsce w konstrukcji nawierzchni
Typowy układ warstw jezdni od góry może wyglądać następująco:
- warstwa ścieralna,
- warstwa wiążąca,
- podbudowa zasadnicza,
- podbudowa pomocnicza,
- podłoże gruntowe.
W pytaniach egzaminacyjnych należy dokładnie odczytywać podpisy warstw na rysunku. Jeśli przy warstwie zapisano „podbudowa ... z gruntu lub kruszywa stabilizowanego spoiwem hydraulicznym”, a znajduje się ona pod podbudową z betonu asfaltowego, najczęściej chodzi właśnie o podbudowę pomocniczą.
Materiały stosowane w podbudowie pomocniczej
Podbudowa pomocnicza może być wykonana m.in. z:
- kruszywa stabilizowanego mechanicznie,
- gruntu stabilizowanego cementem,
- mieszanki związanej spoiwem hydraulicznym,
- kruszywa łamanego lub naturalnego, zależnie od projektu.
Znaczenie grubości warstwy
Grubość podbudowy pomocniczej wynika z dokumentacji projektowej, kategorii ruchu oraz wymaganej nośności konstrukcji. Na rysunkach egzaminacyjnych grubości warstw są zwykle podane bezpośrednio przy przekroju, najczęściej w centymetrach.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli na przekroju nawierzchni warstwa opisana jako podbudowa z gruntu lub kruszywa stabilizowanego spoiwem hydraulicznym ma oznaczenie 20, a pod rysunkiem podano, że wymiary są w centymetrach, to grubość podbudowy pomocniczej wynosi 20 cm.