Podwozie gąsienicowe

Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych

Podwozie gąsienicowe to układ jezdny, w którym maszyna porusza się na dwóch lub więcej gąsienicach zamiast na kołach. Stosuje się je m.in. w spycharkach, koparkach, układarkach i innych maszynach pracujących w trudnym terenie.

Główna korzyść

Najważniejszą zaletą podwozia gąsienicowego jest rozłożenie ciężaru maszyny na dużą powierzchnię styku z gruntem. Dzięki temu nacisk na podłoże jest bardziej równomierny niż w przypadku kół.

W praktyce oznacza to:
- mniejsze zapadanie się maszyny w miękkim gruncie,
- lepszą stateczność podczas pracy,
- możliwość pracy na gruntach słabonośnych,
- większą przyczepność i siłę uciągu.

Nacisk na grunt

Nacisk na grunt zależy od masy maszyny i powierzchni styku z podłożem. Gąsienice mają dużą powierzchnię kontaktu, dlatego ciężar maszyny rozkłada się bardziej równomiernie. W pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się sformułowanie: jednolity nacisk na grunt.

Nie należy mylić tego z „wysokim naciskiem na grunt” — byłaby to wada, ponieważ maszyna łatwiej zapadałaby się w podłoże.

Ograniczenia

Podwozie gąsienicowe nie oznacza automatycznie małego zużycia paliwa. Gąsienice mają większe opory ruchu niż koła i są wolniejsze na dłuższych przejazdach. Ich zaletą jest przede wszystkim praca w terenie, stabilność i równomierne obciążenie podłoża.