Przydatność gruntów do budowy nasypów
Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych
Przydatność gruntu do budowy nasypu drogowego ocenia się na podstawie rodzaju gruntu, jego wilgotności, możliwości zagęszczenia oraz zawartości części organicznych. Grunt powinien dać się ułożyć warstwami i zagęścić do wymaganego wskaźnika zagęszczenia.
Grunty zwykle przydatne
Do nasypów najczęściej nadają się grunty mineralne, szczególnie:
- piaski,
- żwiry,
- pospółki,
- niektóre grunty spoiste, jeżeli mają odpowiednią wilgotność i można je zagęścić.
Grunty nieprzydatne lub wymagające zastrzeżeń
Bezpośrednio do nasypu nie powinno się wbudowywać m.in.:
- humusu i gruntów organicznych,
- gruntów zanieczyszczonych,
- gruntów nadmiernie wilgotnych,
- iłów i glin trudnych do zagęszczenia bez dodatkowych zabiegów,
- gruntów wysadzinowych w miejscach narażonych na przemarzanie.
Co oznacza „bez zastrzeżeń”?
W pytaniach egzaminacyjnych oznacza to, że grunt można zastosować bez dodatkowego ulepszania, osuszania, stabilizacji lub wymiany. Należy jednak pamiętać, że warstwa humusu widoczna na odkrywce jest traktowana jako materiał niebudowlany i nie powinna być wbudowywana w nasyp.
Jak analizować odkrywkę?
Trzeba sprawdzić cały profil gruntu: jakie warstwy występują, na jakiej głębokości oraz czy są to grunty organiczne, spoiste, niespoiste, wysadzinowe lub dobrze zagęszczalne. W tym typie zadania poprawna odpowiedź wynika z porównania profili odkrywek i wyboru tej, z której grunt spełnia wymagania dla nasypu.