Recykling na gorąco na drodze to technologia odnowy nawierzchni asfaltowej wykonywana bezpośrednio na istniejącej jezdni. Polega na podgrzaniu starej warstwy asfaltowej, jej spulchnieniu lub sfrezowaniu, ewentualnym wymieszaniu z dodatkami albo nową mieszanką mineralno-asfaltową, ponownym ułożeniu i zagęszczeniu.
Kolejność typowego procesu
W schematach ciągłego procesu technologicznego najczęściej występują kolejno:
- Nagrzewnica nawierzchni – ogrzewa warstwę ścieralną, często gazowymi promiennikami podczerwieni.
- Pojazd z mieszanką lub dodatkami – dostarcza nową mieszankę mineralno-asfaltową albo środki regenerujące lepiszcze.
- Recykler/remikser – spulchnia lub frezuje rozgrzaną warstwę, miesza materiał i rozkłada go na jezdni.
- Walec drogowy – zagęszcza ułożoną warstwę.
Rola nagrzewnicy
Nagrzewnica nie frezuje i nie miesza materiału. Jej zadaniem jest podgrzanie warstwy ścieralnej, aby asfalt zmiękł i mógł być dalej obrabiany przez kolejne maszyny. W pytaniach egzaminacyjnych maszyna z promiennikami podczerwieni ustawiona na początku zestawu oznacza zwykle etap ogrzewania nawierzchni.
Zastosowanie
Technologia jest stosowana przy remontach nawierzchni z koleinami, spękaniami i utratą równości, gdy możliwe jest wykorzystanie istniejącej mieszanki asfaltowej. Pozwala ograniczyć zużycie nowych materiałów i skrócić czas robót.