Równiarka to maszyna drogowa przeznaczona głównie do dokładnego profilowania, wyrównywania i kształtowania powierzchni gruntu lub warstw konstrukcyjnych drogi. Jest często stosowana przy robotach ziemnych i drogowych, zwłaszcza tam, gdzie wymagana jest duża dokładność wykonania spadków i niwelety.
Cechy rozpoznawcze równiarki
Najważniejszym elementem równiarki jest długa, regulowana lemieszowa odkładnica umieszczona zwykle pomiędzy przednią i tylną osią maszyny. Lemiesz może być ustawiany pod różnym kątem, przesuwany na boki oraz podnoszony i opuszczany.
Typowa równiarka ma:
- długą ramę,
- przednie koła wysunięte daleko przed kabinę,
- kabinę operatora w środkowej lub tylnej części maszyny,
- lemiesz roboczy umieszczony centralnie pod maszyną,
- często dodatkowy osprzęt, np. zrywak lub lemiesz przedni.
Zastosowanie
Równiarki używa się do:
- profilowania dróg gruntowych,
- wyrównywania podłoża pod nawierzchnie drogowe,
- kształtowania spadków poprzecznych i podłużnych,
- rozścielania i równania kruszywa,
- utrzymania dróg nieutwardzonych,
- odśnieżania po zamontowaniu odpowiedniego osprzętu.
Jak odróżnić równiarkę od innych maszyn?
Równiarki nie należy mylić ze spycharką. Spycharka ma szeroki lemiesz z przodu i zwykle porusza się na gąsienicach. Równiarka ma natomiast charakterystyczny lemiesz pod ramą maszyny, dzięki czemu może precyzyjnie formować powierzchnię. Od ładowarki odróżnia ją brak dużej łyżki czołowej służącej do załadunku materiału.