Rynna drogowa to element powierzchniowego odwodnienia drogi, służący do przejmowania i odprowadzania wody opadowej lub roztopowej z jezdni, pobocza albo pasa drogowego. W odróżnieniu od rowu przydrożnego rynna ma zwykle mniejszą głębokość i bardziej uporządkowany, często umocniony kształt.
Cechy rozpoznawcze rynny drogowej
Rynna drogowa najczęściej:
- znajduje się przy krawędzi jezdni, pobocza lub skarpy,
- ma formę płytkiego koryta lub ścieku,
- może być wykonana z betonu, prefabrykatów, kostki lub elementów brukowych,
- odprowadza wodę wzdłuż drogi do wpustów, przepustów, rowów lub odbiorników.
Rynna drogowa a rów przydrożny
Najważniejsza różnica polega na kształcie i sposobie wykonania. Rów przydrożny jest wykopem ziemnym o wyraźnych skarpach i dnie, wykonywanym obok korony drogi. Rynna drogowa jest płytszym, najczęściej umocnionym elementem odwodnienia, przypominającym ściek lub koryto.
Rodzaje spotykane w praktyce
W zadaniach egzaminacyjnych mogą pojawić się określenia:
- rynna drogowa zwykła – element odwodnienia wykonany bez wyraźnego oddzielenia od otaczającej powierzchni,
- rynna drogowa wydzielona – rynna wyodrębniona konstrukcyjnie, np. przez krawężnik, obrzeże lub prefabrykat.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli na ilustracji widać szeroki wykop ziemny z dnem i skarpami, prowadzony wzdłuż drogi, jest to najczęściej rów przydrożny, a nie rynna drogowa.