Spycharka gąsienicowa

Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych

Spycharka gąsienicowa to maszyna robocza przeznaczona głównie do odspajania, przesuwania i profilowania gruntu na niewielkie odległości. W robotach ziemnych i drogowych wykorzystuje się ją m.in. do wykonywania wykopów płytkich, koryt drogowych, niwelowania terenu, rozścielania gruntu oraz formowania nasypów.

Cechy spycharki gąsienicowej

Podwozie gąsienicowe zapewnia:
- dobrą przyczepność do podłoża,
- możliwość pracy na gruntach słabonośnych,
- większą siłę uciągu niż w maszynach kołowych,
- stabilność podczas spychania gruntu.

Podstawowym osprzętem roboczym spycharki jest lemiesz, którym maszyna odspaja i przesuwa grunt. W zależności od rodzaju robót stosuje się różne typy lemieszy, np. prosty, uniwersalny lub nastawny.

Zastosowanie w wykonywaniu koryta

Przy mechanicznym wykonywaniu koryta drogowego spycharka może usuwać warstwę gruntu na określoną głębokość i szerokość. Nakład pracy maszyny często określa się w maszynogodzinach, np. jako liczbę m-g na 100 m² wykonanego koryta.

Przykład obliczenia nakładu pracy

Jeżeli powierzchnia koryta wynosi 750 m², a norma pracy spycharki to 0,53 m-g/100 m², to:

750 m² / 100 m² = 7,5

7,5 × 0,53 m-g = 3,975 m-g

Oznacza to, że do wykonania robót należy przewidzieć 3,975 maszynogodziny pracy spycharki.