Księga drogi jest dokumentem ewidencyjnym prowadzonym dla drogi publicznej. Zawiera m.in. dane o przebiegu drogi, jej parametrach technicznych, obiektach, wyposażeniu oraz rodzaju nawierzchni. Aby zapisy były krótkie i jednoznaczne, stosuje się symbole literowe określające typ nawierzchni.
Nawierzchnia z kostki betonowej
W ewidencji drogi nawierzchnię wykonaną z kostki betonowej oznacza się symbolem:
KP
Jest to najważniejsza informacja dla tego typu pytania egzaminacyjnego: jeżeli w treści pojawia się „nawierzchnia z kostki betonowej” i „księga drogi”, poprawnym oznaczeniem jest KP.
Przykładowe oznaczenia spotykane w zadaniach
W pytaniach egzaminacyjnych mogą pojawiać się podobne symbole, które łatwo pomylić:
- KP – nawierzchnia z kostki betonowej,
- BT – nawierzchnia bitumiczna,
- PB – nawierzchnia z płyt betonowych lub betonowa, zależnie od przyjętej klasyfikacji ewidencyjnej,
- KK – może kojarzyć się z kostką kamienną, ale nie oznacza kostki betonowej.
Jak zapamiętać?
Najprościej skojarzyć:
- K – kostka,
- P – prefabrykowana / betonowa kostka brukowa stosowana jako element prefabrykowany.
Dlatego dla kostki betonowej w księdze drogi należy wybrać KP, a nie symbole odnoszące się do betonu asfaltowego, płyt betonowych czy kostki kamiennej.
Znaczenie w praktyce
Prawidłowe oznaczenie nawierzchni jest ważne przy:
- prowadzeniu ewidencji dróg,
- planowaniu remontów i utrzymania,
- ocenie stanu technicznego drogi,
- sporządzaniu dokumentacji zarządcy drogi.
Błędny symbol może prowadzić do nieprawidłowej interpretacji rodzaju nawierzchni w dokumentacji.