Torf

Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych

Co to jest torf?

Torf to grunt organiczny powstały z częściowo rozłożonych szczątków roślinnych, najczęściej w środowisku podmokłym. W drogownictwie jest traktowany jako grunt bardzo niekorzystny dla posadowienia konstrukcji drogi.

Dlaczego torf jest problemem w budowie dróg?

Torf ma cechy, które powodują utratę nośności i trwałości nawierzchni:

  • bardzo mała nośność,
  • duża ściśliwość, czyli podatność na osiadanie,
  • wysoka wilgotność,
  • zmienna objętość,
  • obecność substancji organicznych ulegających dalszemu rozkładowi.

Jeżeli torf pozostanie w dolnej części konstrukcji drogi, może dojść do nierównomiernego osiadania, pękania nawierzchni, koleinowania oraz utraty stateczności nasypu lub podbudowy.

Co robi się z torfem podczas robót drogowych?

Najczęściej torf należy usunąć i zastąpić gruntem przydatnym, np. piaskiem, pospółką lub kruszywem, odpowiednio zagęszczonym warstwami. W niektórych przypadkach stosuje się rozwiązania wzmacniające, np. geosyntetyki, które poprawiają współpracę słabego podłoża z konstrukcją drogi.

Zasada egzaminacyjna

Jeżeli w pytaniu pojawia się grunt, który trzeba koniecznie usunąć z dolnej części konstrukcji drogi, a jedną z odpowiedzi jest torf, to najczęściej jest to odpowiedź poprawna. Torf należy do gruntów organicznych i bez specjalnego wzmocnienia nie powinien stanowić podłoża konstrukcji drogowej.