Trylinka to betonowy element nawierzchniowy o charakterystycznym sześciokątnym kształcie. Dawniej była często stosowana do wykonywania nawierzchni placów, dróg dojazdowych, parkingów, chodników i terenów przemysłowych.
Cechy rozpoznawcze
Trylinkę łatwo rozpoznać po:
- kształcie sześciokąta,
- stosunkowo dużych wymiarach pojedynczej płyty w porównaniu z kostką brukową,
- regularnym, powtarzalnym układzie geometrycznym,
- betonowej, najczęściej szarej powierzchni.
W pytaniach egzaminacyjnych trylinka bywa odpowiedzią mylącą, gdy na ilustracji pokazano inną nawierzchnię drobnowymiarową. Jeżeli elementy są małe, kamienne i nieregularne, nie jest to trylinka.
Zastosowanie
Trylinka była stosowana głównie tam, gdzie potrzebna była prosta i dość trwała nawierzchnia:
- place manewrowe,
- drogi tymczasowe lub techniczne,
- podjazdy,
- tereny magazynowe,
- starsze nawierzchnie miejskie i przemysłowe.
Różnica względem kostki kamiennej
Kostka kamienna jest wykonana z naturalnego kamienia i składa się z mniejszych, często mniej regularnych elementów. Trylinka jest elementem betonowym, większym i ma wyraźny sześciokątny kształt.
Zapamiętaj
Jeżeli widzisz na nawierzchni duże, regularne sześciokątne płyty betonowe, jest to trylinka. Jeżeli widzisz małe bloczki z naturalnego kamienia, będzie to raczej kostka kamienna.