Umocnienie rowu przydrożnego wykonuje się, aby zabezpieczyć dno i skarpy rowu przed rozmywaniem przez wodę opadową lub roztopową. Dobór sposobu umocnienia zależy głównie od spadku podłużnego rowu, rodzaju gruntu oraz przewidywanej ilości przepływającej wody.
Dlaczego spadek jest ważny?
Im większy spadek podłużny rowu, tym szybciej płynie woda. Przy dużej prędkości przepływu może dojść do erozji, czyli wymywania gruntu z dna i skarp rowu. Dlatego przy większych spadkach stosuje się trwalsze umocnienia.
Typowe sposoby umocnienia
- obsiew mieszanką traw – stosowany przy małych spadkach i niewielkim przepływie wody,
- darniowanie – wzmacnia powierzchnię skarp i dna, ale nie nadaje się do dużych spadków,
- faszyna – naturalne umocnienie z wiązek gałęzi,
- bruk układany na sucho – lepszy od darniowania, ale mniej odporny na intensywne rozmywanie,
- bruk na podsypce cementowo-piaskowej z wypełnieniem spoin zaprawą cementową – stosowany przy większych spadkach, np. około 12%,
- elementy betonowe prefabrykowane lub zalewanie spoin zaprawą – stosowane przy dużych prędkościach przepływu.
Zasada egzaminacyjna
Jeżeli dno rowu ma duży spadek podłużny, np. 12%, zabezpieczenie roślinne lub bruk układany na sucho jest niewystarczające. W takim przypadku właściwe jest wykonanie bruku na zaprawie cementowej, ponieważ zaprawa uszczelnia i stabilizuje spoiny, ograniczając wypłukiwanie materiału.
Najważniejsze do zapamiętania
Przy spadku rowu 12% należy stosować trwałe umocnienie odporne na rozmywanie, czyli bruk na zaprawie cementowej, a nie obsiew, darniowanie ani bruk układany na sucho.