Wapno hydratyzowane
Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych
Wapno hydratyzowane to spoiwo wapienne, chemicznie głównie wodorotlenek wapnia Ca(OH)₂. W robotach ziemnych i drogowych stosuje się je m.in. do ulepszania i stabilizacji gruntów spoistych, szczególnie gliniastych i ilastych.
Zastosowanie w stabilizacji gruntu
Wapno hydratyzowane jest szczególnie przydatne, gdy podłoże gruntowe jest:
- gliniaste lub ilaste,
- spoiste,
- zawilgocone,
- trudne do zagęszczenia,
- plastyczne i mało nośne.
Dodatek wapna powoduje zmniejszenie wilgotności roboczej gruntu, ograniczenie jego plastyczności oraz poprawę zagęszczalności. Dzięki temu grunt staje się bardziej nośny i łatwiejszy do obróbki sprzętem drogowym.
Dlaczego wapno do gruntu gliniastego?
Grunty gliniaste zawierają drobne cząstki ilaste, które silnie wiążą wodę. Po dodaniu wapna zachodzą reakcje fizykochemiczne, które prowadzą do osuszenia i „rozluźnienia” struktury gruntu. W efekcie zmniejsza się lepkość i plastyczność gliny.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
- Wapno hydratyzowane – dobre do zawilgoconych gruntów spoistych, np. glin.
- Cement portlandzki – częściej stosowany do stabilizacji gruntów o odpowiedniej wilgotności, gdy celem jest uzyskanie większej wytrzymałości.
- Emulsja asfaltowa – stosowana w technologiach bitumicznych, nie jest typowym środkiem do osuszania gliniastego podłoża.
- Mieszanki piaskowe – mogą poprawiać uziarnienie, ale nie działają tak skutecznie chemicznie jak wapno.
Zapamiętaj
Do stabilizacji gliniastego, zawilgoconego podłoża gruntowego należy stosować wapno hydratyzowane.