Warstwa wiążąca nawierzchni

Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych

Warstwa wiążąca jest jedną z warstw konstrukcji nawierzchni drogowej. Znajduje się zwykle między warstwą ścieralną a podbudową zasadniczą. Jej zadaniem jest przenoszenie obciążeń od ruchu pojazdów i współpraca z pozostałymi warstwami nawierzchni.

Funkcje warstwy wiążącej

Warstwa wiążąca:
- rozkłada obciążenia od kół pojazdów na niższe warstwy konstrukcji,
- zapewnia odpowiednią nośność nawierzchni,
- poprawia trwałość całej konstrukcji drogowej,
- stanowi podłoże dla warstwy ścieralnej,
- ogranicza ryzyko deformacji, np. koleinowania.

Materiały stosowane w warstwie wiążącej

Najczęściej warstwę wiążącą wykonuje się z mieszanek mineralno-asfaltowych, np. betonu asfaltowego. Do wykonania mieszanki potrzebne są między innymi:
- kruszywo mineralne,
- lepiszcze asfaltowe,
- wypełniacz,
- ewentualne dodatki poprawiające właściwości mieszanki.

Dobór lepiszcza, np. asfaltu 50/70, zależy od kategorii ruchu oraz wymagań dla danej warstwy nawierzchni.

Przykład z pytania egzaminacyjnego

Dla drogi o kategorii ruchu KR1 i mieszanki przeznaczonej na warstwę wiążącą z tabeli należy odczytać asfalt 50/70. Oznacza to, że dla lekkiego ruchu i tej warstwy nawierzchni właściwy jest asfalt drogowy o średniej twardości.

Wniosek

Warstwa wiążąca nie jest warstwą bezpośrednio stykającą się z ruchem, ale ma bardzo duże znaczenie konstrukcyjne. Dlatego dobór mieszanki i gatunku asfaltu musi być zgodny z tabelami technicznymi, normami oraz dokumentacją projektową.