Warunki wodne podłoża określają, w jakim stopniu grunt pod nawierzchnią drogową jest narażony na zawilgocenie, podciąganie kapilarne wody i oddziaływanie wód gruntowych. Mają bezpośredni wpływ na ocenę nośności podłoża oraz dobór konstrukcji nawierzchni.
Rodzaje warunków wodnych
W praktyce drogowej często wyróżnia się trzy podstawowe kategorie:
- dobre warunki wodne – podłoże jest skutecznie odwodnione, zwierciadło wody gruntowej znajduje się odpowiednio głęboko, a grunt nie jest nadmiernie zawilgocony;
- przeciętne warunki wodne – występuje umiarkowane ryzyko zawilgocenia podłoża;
- złe warunki wodne – podłoże jest silnie narażone na wodę, np. przez wysoki poziom wód gruntowych, słabe odwodnienie lub stagnowanie wody.
Znaczenie dla grup nośności
Ten sam grunt może mieć różną ocenę nośności w zależności od warunków wodnych. Im gorsze warunki wodne, tym większe ryzyko utraty nośności, wysadzin mrozowych i odkształceń nawierzchni.
Przykład: grunty wątpliwe mogą mieć grupę G2 w dobrych i przeciętnych warunkach wodnych, ale w złych warunkach mogą zostać zakwalifikowane do G3.
Wniosek egzaminacyjny
Przy odczytywaniu tabeli należy zawsze sprawdzić jednocześnie:
- rodzaj gruntu,
- jego podatność na wysadziny,
- warunki wodne: dobre, przeciętne lub złe.
Dla piasków gruboziarnistych, zaliczanych do gruntów niewysadzinowych, w dobrych warunkach wodnych grupa nośności podłoża wynosi G1.