Wskaźniki bezpieczeństwa ruchu służą do oceny czynników wpływających na poziom bezpieczeństwa na drogach. Mogą dotyczyć zarówno zachowania kierujących, jak i stanu dróg, pojazdów czy cech populacji uczestników ruchu.
Główne grupy wskaźników
Najczęściej wyróżnia się cztery grupy:
- indywidualne cechy zachowania uczestników ruchu,
- infrastruktura drogowa,
- park samochodowy,
- populacja uczestników ruchu.
Indywidualne cechy zachowania
Do tej grupy należą wskaźniki opisujące sposób zachowania kierowców i innych uczestników ruchu. Przykłady:
- prędkość jazdy,
- wybór trasy,
- ruchliwość,
- akceptowalne ryzyko,
- korzystanie z pasów bezpieczeństwa i innych środków ochronnych.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać, że prędkość jazdy jest wskaźnikiem indywidualnych cech zachowania, ponieważ zależy bezpośrednio od decyzji kierującego.
Pozostałe grupy wskaźników
Infrastruktura drogowa obejmuje m.in. sieć dróg, standard techniczny, utrzymanie drogi oraz długości odcinków.
Park samochodowy dotyczy pojazdów, np. ich typu, wieku, stanu technicznego oraz wyposażenia w środki bezpieczeństwa czynnego i biernego.
Populacja uczestników ruchu opisuje cechy ogółu użytkowników dróg, np. liczbę osób, wiek, płeć lub strukturę zawodową.
Jak rozwiązywać takie pytania?
Jeżeli wskaźnik opisuje decyzję lub zachowanie kierowcy, zalicza się go do indywidualnych cech zachowania. Dlatego prędkość jazdy nie jest wskaźnikiem infrastruktury, pojazdu ani populacji, lecz zachowania uczestnika ruchu.