Zgarniarka samojezdna
Słownik kwalifikacji BUD.13 - Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych
Zgarniarka samojezdna to maszyna do robót ziemnych przeznaczona do jednoczesnego skrawania gruntu, załadunku, transportu, rozładunku i częściowego rozścielania urobku. Stosuje się ją głównie przy budowie nasypów, wykopów szerokoprzestrzennych oraz niwelacji terenu.
Budowa i zasada pracy
Podstawowym elementem roboczym zgarniarki jest skrzynia zgarniająca z nożem skrawającym. Podczas jazdy maszyna opuszcza skrzynię, nóż odcina warstwę gruntu, a urobek trafia do wnętrza skrzyni. Po napełnieniu skrzyni zgarniarka transportuje grunt na miejsce wbudowania i opróżnia skrzynię.
Zastosowanie
Zgarniarki są efektywne, gdy:
- grunt można odspajać warstwowo,
- odległość transportu jest średnia, np. kilkaset metrów do kilku kilometrów,
- roboty obejmują duże objętości gruntu,
- wymagane jest szybkie przemieszczanie urobku bez dodatkowych środków transportu.
Wydajność zgarniarki
Wydajność zgarniarki zależy m.in. od:
- pojemności skrzyni,
- kategorii i wilgotności gruntu,
- długości trasy transportu,
- organizacji pracy,
- liczby maszyn pracujących równocześnie.
W zadaniach egzaminacyjnych wydajność często podaje się w formie: m³/8 h, czyli ile metrów sześciennych gruntu jedna maszyna wykona w czasie jednej zmiany roboczej.