Izolacja przeciwwilgociowa z papy
Słownik kwalifikacji BUD.14 - Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów
Izolacja przeciwwilgociowa z papy zabezpiecza przegrodę budowlaną przed przenikaniem wilgoci. W podłogach stosuje się ją szczególnie tam, gdzie pod pomieszczeniem znajduje się przestrzeń narażona na wilgoć lub niższą temperaturę, np. nieogrzewana pralnia, piwnica albo garaż.
Zasada układania papy
Pasy papy nie układa się na styk. Należy je łączyć na zakład, czyli jeden pas powinien zachodzić na drugi. Dzięki temu woda lub para wodna nie przedostaje się przez szczelinę między pasami.
W przypadku kilku warstw papy obowiązuje ważna zasada: zakłady w kolejnych warstwach muszą być przesunięte względem siebie. Nie powinny wypadać dokładnie w tym samym miejscu, ponieważ powstałaby linia osłabienia izolacji.
Najważniejsze wymagania wykonawcze
- podłoże powinno być równe, oczyszczone i suche,
- papa musi być układana z odpowiednim zakładem,
- połączenia należy dokładnie skleić, zgrzać lub uszczelnić zgodnie z technologią materiału,
- zakłady kolejnych warstw trzeba przesunąć względem siebie,
- izolacja powinna zachować ciągłość na całej powierzchni podłogi,
- przed ułożeniem kolejnych warstw podłogi należy sprawdzić szczelność i poprawność wykonania izolacji.
Typowy błąd egzaminacyjny
Błędne jest wskazanie, że pasy papy można układać na styk albo że zakłady w kolejnych warstwach nie muszą być przesunięte. Takie wykonanie zwiększa ryzyko nieszczelności i zawilgocenia warstw podłogowych.