Klasy ekspozycji betonu
Słownik kwalifikacji BUD.14 - Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów
Klasa ekspozycji betonu określa, w jakich warunkach środowiskowych będzie pracował beton lub żelbet. Na jej podstawie dobiera się m.in. maksymalny wskaźnik W/C, minimalną klasę wytrzymałości betonu oraz minimalną zawartość cementu.
Klasy XC – karbonatyzacja
W pytaniach egzaminacyjnych często pojawiają się klasy XC1–XC4, dotyczące korozji zbrojenia spowodowanej karbonatyzacją betonu:
- XC1 – środowisko suche lub stale mokre,
- XC2 – środowisko mokre, sporadycznie suche,
- XC3 – środowisko umiarkowanie wilgotne,
- XC4 – środowisko cyklicznie mokre i suche.
Fundamenty a klasa ekspozycji
Fundamenty znajdujące się poniżej poziomu wód gruntowych są narażone na długotrwały kontakt z wodą. Jeżeli poziom wody okresowo się obniża, beton może być mokry, a czasami suchy. Taki przypadek odpowiada klasie:
XC2 – mokre, sporadycznie suche
Dla tej klasy w tabelach normowych można odczytać wymagania, np. maksymalny wskaźnik W/C.
Typowy tok rozwiązania zadania
- Odczytaj opis warunków środowiska.
- Dopasuj go do klasy ekspozycji.
- W tabeli wymagań znajdź odpowiednią wartość W/C.
- Wybierz odpowiedź zgodną z tabelą.
W analizowanym przypadku klasa ekspozycji to XC2, więc maksymalny wskaźnik W/C wynosi 0,60.