Oparcie belki stropowej to długość końcowego odcinka belki, który spoczywa na elemencie nośnym, najczęściej na ścianie konstrukcyjnej, podciągu lub wieńcu. Jest to ważny wymiar montażowy, ponieważ zapewnia prawidłowe przekazanie obciążeń ze stropu na konstrukcję budynku.
Minimalne oparcie
W dokumentacji technicznej lub na rysunku montażowym podaje się zwykle minimalną wartość oparcia, np. min. 80 mm. Oznacza to, że każdy koniec belki musi opierać się na podporze co najmniej na tej długości. Nie wolno przyjmować mniejszego oparcia, ponieważ może to osłabić pracę stropu i doprowadzić do uszkodzeń.
Rozpiętość w świetle ścian
Rozpiętość w świetle ścian to odległość między wewnętrznymi powierzchniami ścian konstrukcyjnych. Jeżeli znana jest nominalna długość belki oraz wymagane oparcie na obu końcach, rozpiętość w świetle oblicza się ze wzoru:
rozpiętość w świetle = długość belki - 2 × długość oparcia
Przykład: belka ma długość nominalną 5,40 m, a minimalne oparcie wynosi 80 mm, czyli 0,08 m. Wtedy:
5,40 m - 2 × 0,08 m = 5,24 m
Maksymalna rozpiętość pomieszczenia w świetle ścian wynosi więc 5,24 m.
Typowy błąd egzaminacyjny
Częstym błędem jest odjęcie oparcia tylko z jednej strony albo pozostawienie długości nominalnej jako rozpiętości pomieszczenia. Długość belki obejmuje także fragmenty oparte na ścianach, dlatego od nominalnej długości trzeba odjąć oparcie z obu końców.