Pokrycie z gontów to rodzaj pokrycia dachowego wykonywanego z małych elementów, najczęściej drewnianych, układanych warstwowo na połaci dachowej. Gonty mocuje się zwykle gwoździami do łat lub deskowania.
Krycie pojedyncze i podwójne
W kosztorysowaniu i normach KNR można spotkać rozróżnienie na:
- krycie pojedyncze – mniejsze zużycie gontów i gwoździ, ponieważ elementy zachodzą na siebie w mniejszym stopniu,
- krycie podwójne – większe zużycie materiału, bo warstwy gontów bardziej się nakładają, co poprawia szczelność pokrycia.
W zadaniach egzaminacyjnych bardzo ważne jest odczytanie właściwej kolumny tabeli, np. „krycie pojedyncze” albo „krycie podwójne”.
Jak obliczać ilość materiałów?
Jeżeli tabela podaje nakłady na 1 m², to ilość materiału oblicza się według wzoru:
ilość materiału = nakład na 1 m² × powierzchnia robót
Przykład dla 40 m² przy kryciu pojedynczym:
- gonty: 0,025 m³/m² × 40 m² = 1,0 m³,
- gwoździe: 0,20 kg/m² × 40 m² = 8,0 kg.
Na co uważać?
Najczęstszy błąd to pomylenie jednostek lub kolumn tabeli. Gonty mogą być podane w m³, a gwoździe w kg, mimo że roboty rozlicza się według powierzchni w m².