Pytania pomocnicze - BUD.14
Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów
Pytania pomocnicze rozwijające tematy z pytań egzaminacyjnych. Każde pytanie ma krótką odpowiedź, która pomaga utrwalić wiedzę i przygotować się do egzaminu. Łącznie: 620.
Strona 8 z 10.
Po co rozszerza się pęknięcia w betonie przed naprawą?
Rozszerzenie pęknięcia umożliwia dokładniejsze oczyszczenie szczeliny i lepsze wprowadzenie zaprawy. Dzięki temu naprawa jest trwalsza.
Dlaczego przed nałożeniem zaprawy należy zwilżyć beton wodą?
Zwilżenie ogranicza zbyt szybkie odciąganie wody z zaprawy przez suche podłoże. Poprawia to przyczepność i prawidłowe wiązanie zaprawy.
Czy beton przed wypełnieniem pęknięcia powinien być mokry czy tylko wilgotny?
Powinien być wilgotny, ale bez stojącej wody. Nadmiar wody może osłabić zaprawę i pogorszyć jej przyczepność.
Jakie znaczenie ma oczyszczenie pęknięcia przed naprawą?
Pył, luźne fragmenty i zabrudzenia zmniejszają przyczepność zaprawy. Dlatego szczelinę należy dokładnie oczyścić przed zwilżeniem i wypełnieniem.
Kiedy zamiast zwykłego wypełnienia zaprawą stosuje się iniekcję?
Iniekcję stosuje się zwykle przy głębokich, konstrukcyjnych lub przeciekających rysach, gdy trzeba wprowadzić materiał naprawczy pod ciśnieniem. Nie jest to standardowy etap przed zwykłym wypełnieniem zaprawą.
Dlaczego nie należy malować pęknięcia silikonem przed wypełnieniem zaprawą?
Silikon tworzy warstwę rozdzielającą i pogarsza przyczepność zaprawy do betonu. Może spowodować odspojenie naprawy.
Jaką funkcję pełni przecinak podczas naprawy podłogi z terakoty?
Przecinak służy do skuwania uszkodzonej płytki oraz usuwania resztek starej zaprawy klejowej z podłoża.
Dlaczego do układania płytki stosuje się pacę zębatą?
Paca zębata równomiernie rozprowadza klej i tworzy rowki, które poprawiają przyczepność płytki do podłoża.
Po co używa się poziomnicy przy naprawie pojedynczej płytki?
Poziomnica pozwala sprawdzić, czy nowa płytka jest ułożona równo względem sąsiednich płytek i nie tworzy uskoku.
Jakie czynności wykonuje się przed przyklejeniem nowej płytki terakotowej?
Należy usunąć uszkodzoną płytkę, oczyścić podłoże z resztek kleju i pyłu oraz sprawdzić stan podłoża.
Dlaczego kilof lub drąg nie są właściwymi narzędziami do naprawy terakoty?
Są to narzędzia zbyt ciężkie i mało precyzyjne. Mogłyby uszkodzić sąsiednie płytki lub podłoże.
Czym różni się młotek używany przy naprawie płytek od młotka gumowego?
Zwykły młotek stosuje się głównie z przecinakiem do skuwania. Młotek gumowy może służyć do delikatnego osadzania nowej płytki bez jej uszkodzenia.
Dlaczego prefabrykat najpierw unosi się tylko na niewielką wysokość?
Pozwala to bezpiecznie sprawdzić, czy element jest prawidłowo zawieszony i stabilny. W razie błędu można go szybko opuścić bez dużego ryzyka.
Co należy sprawdzić podczas próbnego uniesienia prefabrykatu?
Sprawdza się zamocowanie zawiesi, stabilność elementu, równomierne obciążenie punktów zaczepienia oraz brak przechyłów lub obrotów.
Dlaczego nie sprawdza się zawieszenia dopiero nad miejscem wbudowania?
Na tym etapie prefabrykat znajduje się już zwykle wysoko i blisko konstrukcji, więc ewentualna awaria byłaby znacznie groźniejsza.
Jakie zagrożenia powoduje nieprawidłowe zawieszenie prefabrykatu?
Może dojść do przechylenia, zsunięcia, obrotu albo upadku elementu. Zagraża to ludziom, sprzętowi i montowanej konstrukcji.
Kto powinien kontrolować czynności związane z podnoszeniem prefabrykatów?
Czynności powinny być prowadzone przez uprawnionych operatorów i pracowników montażowych pod nadzorem osoby kierującej robotami.
Jakie znaczenie ma środek ciężkości prefabrykatu podczas podnoszenia?
Położenie środka ciężkości wpływa na stabilność elementu. Jeśli zawiesia są dobrane nieprawidłowo, prefabrykat może się przechylić lub obrócić.
Czym jest strop Kleina?
Strop Kleina to strop ceramiczno-stalowy złożony ze stalowych belek nośnych oraz ceglanej płyty wypełniającej przestrzeń między belkami.
Dlaczego obetonowanie górnych części belek zwiększa nośność stropu?
Obetonowanie zwiększa sztywność i przekrój współpracujący elementu nośnego, dzięki czemu strop może przenosić większe obciążenia.
Czy oczyszczenie stalowych belek podnosi nośność stropu?
Nie. Oczyszczenie belek może być potrzebne przed naprawą lub zabezpieczeniem antykorozyjnym, ale samo w sobie nie zwiększa nośności stropu.
Dlaczego ruszt z płyt gipsowo-kartonowych nie wzmacnia stropu Kleina?
Ruszt z płyt gipsowo-kartonowych jest elementem wykończeniowym, a nie konstrukcyjnym. Nie przejmuje zasadniczych obciążeń stropu.
Jakie elementy konstrukcyjne decydują o nośności stropu Kleina?
Najważniejsze są stalowe belki nośne, ich rozstaw, stan techniczny oraz sposób współpracy z ceglanym wypełnieniem i ewentualnymi warstwami wzmacniającymi.
Kiedy wykonuje się wzmocnienie stropu Kleina?
Wzmocnienie wykonuje się wtedy, gdy strop ma przenosić większe obciążenia, jest osłabiony technicznie albo wymaga dostosowania do nowych funkcji pomieszczeń.
Od jakich elementów rozpoczyna się rozbiórkę dachu?
Rozbiórkę dachu rozpoczyna się od usunięcia pokrycia dachowego, czyli np. dachówek, blachy lub gontów. Dopiero później demontuje się łaty, kontrłaty i elementy konstrukcyjne.
Dlaczego dachówki usuwa się przed łatami i kontrłatami?
Dachówki są zewnętrzną warstwą pokrycia i zasłaniają elementy mocujące znajdujące się pod nimi. Usunięcie ich jako pierwszych umożliwia bezpieczny dostęp do łat i kontrłat.
Jaką funkcję pełnią łaty w konstrukcji dachu?
Łaty są poziomymi listwami, do których mocuje się pokrycie dachowe, np. dachówki. Przenoszą obciążenie pokrycia na kontrłaty i krokwie.
Czym różnią się łaty od kontrłat?
Kontrłaty układa się zwykle wzdłuż krokwi, a łaty poprzecznie do nich. Kontrłaty tworzą szczelinę wentylacyjną, a łaty stanowią bezpośrednie podparcie dla dachówek.
Kiedy demontuje się krokwie podczas rozbiórki dachu?
Krokwie demontuje się dopiero po usunięciu pokrycia dachowego oraz elementów pomocniczych, takich jak łaty i kontrłaty. Są one częścią konstrukcji nośnej dachu.
Jakie zasady bezpieczeństwa są ważne przy rozbiórce dachu?
Należy zabezpieczyć strefę niebezpieczną, stosować środki ochrony indywidualnej i prowadzić prace w odpowiednich warunkach pogodowych. Szczególnie groźny jest silny wiatr i śliska powierzchnia dachu.
Dlaczego teren robót na wysokości musi być wydzielony?
Ponieważ pod miejscem pracy może wystąpić zagrożenie spadania narzędzi, materiałów lub elementów montażowych. Wydzielenie terenu ogranicza dostęp osób nieupoważnionych do strefy niebezpiecznej.
Jaką funkcję pełni znak ostrzegawczy na budowie?
Znak ostrzegawczy informuje o możliwym zagrożeniu i nakazuje zachowanie szczególnej ostrożności. Nie zastępuje zabezpieczeń technicznych, ale uzupełnia organizację bezpiecznej pracy.
Czym różni się znak ostrzegawczy od znaku nakazu?
Znak ostrzegawczy uprzedza o niebezpieczeństwie, np. robotach na wysokości. Znak nakazu wskazuje obowiązkowe działanie, np. założenie hełmu ochronnego.
Jakie zagrożenia występują podczas robót montażowych na wysokości?
Najważniejsze zagrożenia to upadek pracownika z wysokości, spadanie przedmiotów oraz uderzenie elementem montowanym. Dlatego konieczne są zabezpieczenia zbiorowe, środki ochrony indywidualnej i oznakowanie.
Gdzie powinny znajdować się znaki ostrzegawcze przy robotach na wysokości?
Powinny być umieszczone przy granicy wydzielonego terenu, przy wejściach do strefy oraz w miejscach dobrze widocznych. Znak musi ostrzegać przed wejściem w obszar zagrożenia.
Czy samo ustawienie znaku ostrzegawczego wystarcza do zabezpieczenia robót na wysokości?
Nie. Oznakowanie musi być połączone z fizycznym wydzieleniem strefy, np. barierami, taśmami, daszkami ochronnymi lub innymi zabezpieczeniami wymaganymi przez przepisy BHP.
Jak poprawnie odczytywać tabelę stanu technicznego elementów obiektu?
Najpierw należy wybrać właściwy rodzaj elementu, np. elementy wykończeniowe, a dopiero potem sprawdzić przedział procentowego zużycia w odpowiedniej kolumnie.
Dlaczego zużycie 50% elementów wykończeniowych oznacza stan zły, a nie awaryjny?
Ponieważ dla elementów wykończeniowych stan zły obejmuje zakres 46–60%. Stan awaryjny zaczyna się dopiero powyżej 60%.
Co oznacza procentowe zużycie elementu budynku?
Oznacza stopień utraty pierwotnej sprawności, trwałości lub estetyki elementu. Im większy procent zużycia, tym gorszy stan techniczny.
Jakie elementy zalicza się do elementów wykończeniowych budynku?
Są to m.in. tynki, okładziny, posadzki, powłoki malarskie, stolarka, wykładziny i inne elementy wpływające na użytkowanie oraz estetykę pomieszczeń.
Czym różni się stan zły od stanu awaryjnego?
Stan zły oznacza znaczne zużycie i potrzebę naprawy. Stan awaryjny oznacza bardzo duże zużycie, które może wymagać pilnej interwencji ze względu na bezpieczeństwo lub dalszą eksploatację.
Dlaczego w ocenie technicznej ważny jest rodzaj ocenianego elementu?
Te same wartości procentowe mogą oznaczać inny stan techniczny dla różnych grup elementów. Na przykład 50% zużycia może być inaczej klasyfikowane dla konstrukcji, wykończenia i instalacji.
Po co prowadzi się dziennik budowy?
Dziennik budowy dokumentuje przebieg robót, kontrole, odbiory i ważne zdarzenia na budowie. Ma znaczenie formalne i dowodowe.
Dlaczego wynik przeglądu rusztowania nie powinien być wpisywany do książki obmiarów?
Książka obmiarów służy do zapisywania ilości wykonanych robót. Nie jest dokumentem przeznaczonym do potwierdzania kontroli bezpieczeństwa rusztowań.
Kiedy rusztowanie powinno zostać skontrolowane?
Rusztowanie sprawdza się przed rozpoczęciem użytkowania oraz w trakcie eksploatacji, szczególnie po zdarzeniach mogących pogorszyć jego stan, np. po silnym wietrze lub dłuższej przerwie.
Jakie elementy rusztowania są najważniejsze podczas przeglądu technicznego?
Sprawdza się przede wszystkim stabilność, posadowienie, zakotwienie, pomosty, balustrady, komunikację pionową oraz kompletność zabezpieczeń.
Kto odpowiada za dopuszczenie rusztowania do użytkowania na budowie?
Za organizację bezpiecznego użytkowania rusztowania odpowiada kierownictwo budowy, a dopuszczenie powinno być potwierdzone odpowiednią kontrolą i wpisem.
Jaki jest cel dokumentowania przeglądów rusztowań?
Dokumentowanie potwierdza, że rusztowanie zostało sprawdzone i spełnia wymagania bezpieczeństwa. Ułatwia też kontrolę odpowiedzialności na budowie.
Jak często należy przeprowadzać okresową kontrolę instalacji elektrycznej w obiekcie budowlanym?
Instalację elektryczną należy kontrolować co najmniej raz na 5 lat. Kontrola obejmuje ocenę jej stanu technicznego i bezpieczeństwa użytkowania.
Co sprawdza się podczas pięcioletniej kontroli instalacji elektrycznej?
Sprawdza się m.in. stan połączeń, osprzętu, zabezpieczeń, ochrony przeciwporażeniowej, rezystancję izolacji przewodów oraz skuteczność uziemień.
Dlaczego odpowiedzi: instalacja gazowa, dymowa i wentylacyjna nie są poprawne w tym pytaniu?
Ponieważ instalacje gazowe oraz przewody kominowe, w tym dymowe i wentylacyjne, podlegają kontroli zasadniczo co najmniej raz w roku, a nie tylko raz na 5 lat.
Jaki jest cel okresowej kontroli instalacji elektrycznej?
Celem jest wykrycie uszkodzeń i nieprawidłowości, które mogą powodować porażenie prądem, pożar, zwarcie lub awarię instalacji.
Gdzie dokumentuje się wykonanie okresowej kontroli technicznej obiektu?
Kontrolę dokumentuje się w protokole. W przypadku obiektów, dla których prowadzi się książkę obiektu budowlanego, wpisuje się tam informację o przeprowadzonej kontroli.
Kto może wykonywać kontrolę instalacji elektrycznej?
Kontrolę powinny wykonywać osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia do dozoru lub sprawdzania eksploatacji urządzeń oraz instalacji elektrycznych.
Do czego służą linki kotwiczące podczas robót rozbiórkowych?
Służą do zabezpieczenia pracownika przed upadkiem z wysokości. Łączą go z punktem kotwiczenia lub innym elementem systemu asekuracyjnego.
Dlaczego linka kotwicząca nie jest pełnym zabezpieczeniem stosowanym samodzielnie?
Linka jest tylko jednym z elementów systemu ochrony przed upadkiem. Musi współpracować m.in. z szelkami bezpieczeństwa i odpowiednim punktem kotwiczenia.
Jak odróżnić linkę kotwiczącą od szelek bezpieczeństwa na ilustracji egzaminacyjnej?
Szelki mają kształt uprzęży zakładanej na ciało. Linka kotwicząca wygląda jak lina lub taśma z zakończeniami w postaci haków, zatrzaśników albo karabińczyków.
Czym różnią się linki kotwiczące od zawiesi dwucięgnowych?
Linki kotwiczące służą do asekuracji pracownika. Zawiesia dwucięgnowe są używane do podnoszenia i transportu ładunków, np. elementów konstrukcyjnych.
Kiedy w robotach budowlanych stosuje się ochronę przed upadkiem z wysokości?
Stosuje się ją, gdy pracownik wykonuje zadania w miejscu, z którego może spaść, np. przy krawędzi stropu, na dachu, rusztowaniu lub konstrukcji rozbieranej.
Jakie znaczenie ma punkt kotwiczenia w systemie asekuracji?
Punkt kotwiczenia musi być odpowiednio wytrzymały i prawidłowo dobrany. Od jego jakości zależy skuteczność całego zabezpieczenia przed upadkiem.