Szczelina dylatacyjna to celowo wykonana przerwa w warstwach podłogi, która umożliwia swobodne odkształcenia materiałów. Chroni podkład i posadzkę przed pękaniem spowodowanym skurczem, zmianami temperatury, wilgotnością lub pracą konstrukcji.
W typowej konstrukcji podłogi na stropie mogą występować kolejno: strop, izolacja przeciwwilgociowa, podkład podłogowy oraz posadzka. Jeżeli na rysunku szczelina przechodzi przez warstwę podkładu i warstwę posadzki, oznacza to, że dylatacja jest wykonana właśnie w podkładzie i posadzce.
Gdzie wykonuje się dylatacje?
Dylatacje w podłogach wykonuje się najczęściej:
- przy ścianach i słupach jako dylatacje obwodowe,
- w dużych polach posadzki jako dylatacje pośrednie,
- w miejscach zmiany grubości lub rodzaju podłoża,
- nad dylatacjami konstrukcyjnymi budynku,
- w progach drzwiowych lub między pomieszczeniami.
Ważna zasada egzaminacyjna
Jeżeli szczelina jest widoczna jako pionowa przerwa przechodząca przez warstwę wyrównawczą i wykończeniową, to nie jest ona „pomiędzy” warstwami, lecz przecina te warstwy. Dlatego poprawne określenie brzmi: szczelina dylatacyjna wykonana jest w podkładzie i posadzce.
Wypełnienie szczeliny
Szczeliny dylatacyjne mogą być wypełnione materiałem elastycznym, np. taśmą dylatacyjną, pianką, masą trwale plastyczną lub specjalnym profilem dylatacyjnym. Materiał ten nie powinien blokować ruchów podłogi.