Układanie płyt izolacyjnych

Słownik kwalifikacji BUD.14 - Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów

Płyty izolacyjne, np. ze styropianu EPS, wełny mineralnej lub polistyrenu XPS, powinny być układane ściśle na styk oraz z przesunięciem spoin w kolejnych rzędach lub warstwach. Taki układ nazywa się układem mijankowym. Przypomina on wiązanie cegieł w murze.

Dlaczego stosuje się układ mijankowy?

Układanie płyt z przesunięciem spoin ogranicza powstawanie ciągłych szczelin. Dzięki temu izolacja jest bardziej szczelna i skuteczniej chroni budynek przed stratami ciepła.

Poprawne wykonanie izolacji oznacza, że:
- płyty przylegają do siebie bez pustych przestrzeni,
- styki płyt nie pokrywają się w sąsiednich rzędach lub warstwach,
- nie tworzą się długie, ciągłe spoiny,
- naroża budynku wykonuje się z przewiązaniem płyt,
- ewentualne szczeliny wypełnia się materiałem izolacyjnym, a nie zwykłą zaprawą klejową.

Typowe błędy wykonawcze

Nieprawidłowe jest pozostawianie szczelin między płytami. Błędem jest także wypełnianie większych szczelin zaprawą klejową, ponieważ zaprawa ma gorsze właściwości termoizolacyjne niż materiał izolacyjny i może tworzyć mostki termiczne.

Zasada egzaminacyjna

Jeżeli w pytaniu pojawia się izolacja termiczna ścian z płyt, poprawna odpowiedź zwykle wskazuje na układanie płyt na styk, z przesunięciem spoin w kolejnych warstwach lub rzędach. Nie należy wybierać odpowiedzi mówiących o pustych przestrzeniach, pokrywaniu się styków ani wypełnianiu szczelin zaprawą klejową.