Współczynnik przewodzenia ciepła λ określa, jak dobrze materiał przewodzi ciepło. Jednostką jest W/(m·K), czyli wat na metr i kelwin.
Najważniejsza zasada egzaminacyjna:
Im mniejsza wartość λ, tym lepsze właściwości termoizolacyjne materiału.
Materiał o niskim współczynniku λ słabiej przewodzi ciepło, więc lepiej ogranicza jego ucieczkę z budynku. Materiał o wysokim λ przewodzi ciepło łatwiej, dlatego jest gorszym izolatorem.
Przykład interpretacji tabeli
Jeżeli w tabeli podano:
- mur z cegły pełnej: λ = 0,77 W/(m·K),
- mur z kratówki: λ = 0,56 W/(m·K),
- drewno sosnowe: λ = 0,16 W/(m·K),
- beton zwykły: λ = 1,5 W/(m·K),
to najlepsze właściwości termoizolacyjne ma drewno sosnowe, ponieważ ma najniższą wartość λ.
Zastosowanie w budownictwie
Współczynnik λ wykorzystuje się przy ocenie materiałów budowlanych i izolacyjnych, np. przy doborze:
- styropianu,
- wełny mineralnej,
- pianek izolacyjnych,
- materiałów ściennych,
- drewna i elementów konstrukcyjnych.
Typowa pułapka egzaminacyjna
Nie należy wybierać największej wartości λ. Duża wartość oznacza dobre przewodzenie ciepła, a nie dobrą izolacyjność. W pytaniach o najlepsze właściwości termoizolacyjne zawsze szukamy najmniejszego współczynnika przewodzenia ciepła λ.