Belka swobodnie podparta to element konstrukcyjny oparty na podporach na obu końcach, bez sztywnego zamocowania. Pod obciążeniem największy moment zginający występuje zwykle w środku rozpiętości belki, dlatego najważniejsze zbrojenie rozciągane znajduje się najczęściej w dolnej części belki.
Jak rozpoznać zbrojenie takiej belki?
Typowe cechy szkieletu zbrojeniowego belki swobodnie podpartej:
- ma kształt podłużnej, prostokątnej klatki,
- zawiera pręty podłużne dolne — główne zbrojenie nośne w przęśle,
- zawiera pręty podłużne górne — montażowe lub konstrukcyjne, a czasem dodatkowe przy podporach,
- posiada strzemiona obejmujące pręty podłużne, rozmieszczone na długości belki,
- pręty mogą być odginane lub zagęszczane w strefach przypodporowych, gdzie występują duże siły tnące.
Rola strzemion
Strzemiona utrzymują pręty podłużne w odpowiednim położeniu i przenoszą siły poprzeczne. W belkach często są rozmieszczane gęściej przy podporach, ponieważ tam siły tnące są największe.
Czym różni się od belki wspornikowej?
W belce wspornikowej największe rozciąganie występuje zwykle u góry przy zamocowaniu, dlatego główne zbrojenie nośne znajduje się w górnej części belki przy podporze. W belce swobodnie podpartej najważniejsze zbrojenie rozciągane znajduje się przeważnie na dole w środkowej części przęsła.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli na rysunku widać długą klatkę zbrojeniową belki opartą na dwóch końcach, z dolnymi prętami nośnymi w przęśle i strzemionami na całej długości, jest to zbrojenie belki swobodnie podpartej.