Beton wałowany to mieszanka betonowa o bardzo małej konsystencji, układana podobnie jak mieszanki drogowe i zagęszczana mechanicznie przez wałowanie. W drogownictwie stosuje się go m.in. do wykonywania podbudowy zasadniczej z betonu cementowego.
Cechy betonu wałowanego
Beton wałowany różni się od zwykłego betonu konstrukcyjnego tym, że:
- ma małą ilość wody zarobowej,
- jest mieszanką sztywną, mało urabialną,
- nie rozpływa się w deskowaniu,
- wymaga zagęszczenia od powierzchni przez wałowanie lub wibrację powierzchniową.
Z tego powodu technologia jego wbudowania przypomina bardziej roboty nawierzchniowe niż klasyczne betonowanie elementów konstrukcyjnych.
Urządzenia stosowane do zagęszczania
Do zagęszczania betonu wałowanego mogą być stosowane m.in.:
- walce wibracyjne gładkie,
- walce statyczne z oponami,
- płytowe zagęszczarki wibracyjne przy mniejszych powierzchniach lub miejscach trudno dostępnych.
Ich zadaniem jest zagęszczenie mieszanki od góry, przez nacisk i drgania przekazywane na warstwę.
Czego się nie stosuje?
Do betonu wałowanego nie stosuje się wibratorów zanurzeniowych. Wibratory zanurzeniowe są przeznaczone do zagęszczania zwykłego betonu plastycznego lub ciekłego, gdzie buława wibratora jest wkładana do mieszanki. Beton wałowany jest zbyt sztywny i zagęszcza się go powierzchniowo, a nie przez zanurzanie urządzenia w masie.
Zapamiętaj
Jeżeli w pytaniu występuje podbudowa z betonu cementowego w technologii betonu wałowanego, to właściwe są urządzenia wałujące lub powierzchniowo-wibracyjne. Urządzeniem nieodpowiednim jest wibrator zanurzeniowy.