Górne warstwy nasypu w obszarze przemarzania

Słownik kwalifikacji BUD.15 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem dróg i obiektów inżynierskich oraz sporządzanie kosztorysów

Górne warstwy nasypu w obszarze przemarzania to część korpusu drogowego szczególnie narażona na działanie mrozu, wody i cyklicznego zamarzania oraz rozmarzania. Z tego powodu do ich wykonania należy stosować grunty odporne na wysadziny mrozowe, czyli przede wszystkim grunty dobrze przepuszczalne i niewysadzinowe.

Jakie grunty są najkorzystniejsze?

Bez ograniczeń można stosować głównie grunty gruboziarniste, np.:

  • gruboziarniste piaski,
  • żwiry,
  • pospółki,
  • mieszanki kruszyw naturalnych o dobrej przepuszczalności.

W pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią są gruboziarniste piaski, ponieważ szybko odprowadzają wodę i nie zatrzymują jej w porach w takim stopniu jak grunty pylaste.

Dlaczego nie stosuje się gruntów pylastych?

Grunty zawierające dużo frakcji pylastej, np. piaszczyste pyły lub pylaste piaski, mogą być podatne na wysadziny mrozowe. Oznacza to, że podczas zamarzania wody w gruncie mogą zwiększać objętość, powodując deformacje nasypu i nawierzchni.

Na co zwrócić uwagę na egzaminie?

Jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie bez ograniczeń w obszarze przemarzania, należy szukać odpowiedzi wskazującej na grunt:

  • niespoisty lub mało spoisty,
  • dobrze przepuszczalny,
  • niewysadzinowy,
  • o małej zawartości frakcji pylastej i ilastej.

Dlatego spośród podanych odpowiedzi najlepszym wyborem są gruboziarniste piaski.