Grunt niewysadzinowy

Słownik kwalifikacji BUD.15 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem dróg i obiektów inżynierskich oraz sporządzanie kosztorysów

Co to jest grunt niewysadzinowy?

Grunt niewysadzinowy to grunt, który w warunkach przemarzania nie powoduje powstawania wysadzin mrozowych, czyli podnoszenia nawierzchni wskutek zamarzania wody w porach gruntu. W drogownictwie jest szczególnie ważny w warstwach konstrukcyjnych i podłożu nawierzchni, ponieważ ogranicza ryzyko odkształceń, pęknięć oraz utraty nośności drogi.

Cechy gruntu niewysadzinowego

Grunty niewysadzinowe charakteryzują się zwykle:
- dobrą przepuszczalnością wody,
- małą zawartością drobnych cząstek ilastych i pylastych,
- niewielką podatnością na kapilarne podciąganie wody,
- stabilnym zachowaniem podczas zamarzania i rozmarzania.

Do gruntów niewysadzinowych zalicza się najczęściej grunty gruboziarniste, np. piaski średnie, piaski grube, żwiry i pospółki, o odpowiednim uziarnieniu i małej zawartości frakcji drobnych.

Zastosowanie w drogownictwie

Grunt niewysadzinowy stosuje się m.in. do:
- wykonywania warstw odsączających i odwadniających,
- wymiany gruntów słabonośnych lub wysadzinowych,
- poprawy warunków wodnych w konstrukcji nawierzchni,
- zabezpieczania nawierzchni przed skutkami mrozu.

Dlaczego nie grunt wysadzinowy?

Grunt wysadzinowy zatrzymuje wodę i łatwo podciąga ją kapilarnie. Podczas mrozu woda zamarza, zwiększa objętość i powoduje unoszenie nawierzchni. Po odmarznięciu grunt traci nośność, co może prowadzić do kolein, spękań i deformacji drogi.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli pytanie dotyczy wykonania warstwy odwadniającej w konstrukcji nawierzchni drogowej, właściwą odpowiedzią jest grunt niewysadzinowy, ponieważ dobrze przepuszcza wodę i nie powoduje uszkodzeń mrozowych.