W Systemie Oceny Stanu Nawierzchni (SOSN) wyniki pomiarów cech nawierzchni, np. głębokości kolein, równości, spękań czy właściwości przeciwpoślizgowych, przypisuje się do klas stanu technicznego. Klasy pomagają określić, czy droga może być dalej użytkowana bez działań, czy wymaga remontu.
Podstawowe klasy
- Klasa A – stan dobry: nawierzchnia nie wymaga robót remontowych.
- Klasa B – stan zadowalający: stan dopuszczalny, zwykle nie wymaga pilnego remontu.
- Klasa C – stan niezadowalający: należy zaplanować roboty remontowe, ale bez konieczności natychmiastowej interwencji.
- Klasa D – stan zły: wymagane są działania pilne, często traktowane jako potrzeba natychmiastowej interwencji.
Jak rozwiązywać zadania egzaminacyjne?
Jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie: „wymaga zaplanowania robót remontowych bez konieczności podjęcia natychmiastowej interwencji”, należy szukać odcinka w klasie C – stan niezadowalający.
Nie należy sumować klasy C i D, ponieważ klasa D oznacza już stan zły i potrzebę pilniejszego działania.
Przykład
Jeżeli zestawienie podaje:
- klasa A: 4,1 km,
- klasa B: 10,1 km,
- klasa C: 2,0 km,
- klasa D: 1,6 km,
to długość drogi wymagającej zaplanowania remontu bez natychmiastowej interwencji wynosi 2,0 km, ponieważ odpowiada temu klasa C.