Koryto drogowe to wykop lub odpowiednio ukształtowane zagłębienie przygotowane pod warstwy konstrukcyjne nawierzchni drogowej. Po jego wykonaniu podłoże musi zostać wyprofilowane, czyli nadane mu zostają wymagane spadki, szerokość oraz wysokości wynikające z projektu.
Zakres kontroli koryta i podłoża
Po wykonaniu koryta i wyprofilowaniu podłoża sprawdza się między innymi:
- szerokość koryta,
- równość podłużną,
- równość poprzeczną,
- spadki poprzeczne,
- rzędne wysokościowe,
- zagęszczenie i wilgotność gruntu.
Każdy z tych parametrów ma określoną minimalną częstotliwość badań i pomiarów. Przykładowo szerokość koryta kontroluje się zwykle określoną liczbę razy na kilometr, natomiast rzędne wysokościowe mierzy się w regularnych odstępach wzdłuż drogi.
Znaczenie prawidłowego przygotowania podłoża
Dobrze wykonane koryto i podłoże są podstawą trwałej nawierzchni. Jeżeli podłoże ma niewłaściwe rzędne, zbyt małe zagęszczenie lub nieprawidłowe spadki, kolejne warstwy konstrukcyjne mogą nie spełniać wymagań projektowych. Może to prowadzić do nierównomiernego osiadania, zatrzymywania wody oraz szybszego niszczenia nawierzchni.
Typowa zasada egzaminacyjna
W pytaniach egzaminacyjnych często należy odczytać konkretną wartość z tabeli. Nie należy uogólniać odpowiedzi — trzeba znaleźć właściwy wiersz, np. „Rzędne wysokościowe”, i przepisać przypisaną do niego częstotliwość pomiaru.