Miarodajna głębokość kolein to wartość przyjmowana do oceny stanu nawierzchni drogowej pod względem deformacji trwałych w torach kół. Koleiny powstają najczęściej na nawierzchniach asfaltowych pod wpływem ruchu ciężkiego, wysokiej temperatury, błędów technologicznych lub niewystarczającej nośności konstrukcji.
Jak interpretuje się wynik?
W ocenie stanu nawierzchni głębokość kolein porównuje się z przyjętymi przedziałami klasyfikacyjnymi. Typowy podział może wyglądać następująco:
- klasa A – stan dobry: do 10 mm,
- klasa B – stan zadowalający: 11–20 mm,
- klasa C – stan niezadowalający: 21–30 mm,
- klasa D – stan zły: powyżej 30 mm.
Odcinek zakwalifikowany do klasy D wymaga pilnej interwencji, ponieważ głębokie koleiny pogarszają bezpieczeństwo jazdy, zwiększają ryzyko aquaplaningu i utrudniają prawidłowe odprowadzanie wody z jezdni.
Uwaga na jednostki
W zadaniach egzaminacyjnych często trzeba przeliczyć centymetry na milimetry:
- 0,9 cm = 9 mm,
- 1,7 cm = 17 mm,
- 2,8 cm = 28 mm,
- 3,2 cm = 32 mm.
Jeżeli granica stanu złego wynosi powyżej 30 mm, to wartość 3,2 cm, czyli 32 mm, oznacza klasę D i konieczność natychmiastowego remontu.
Znaczenie praktyczne
Pomiar kolein pomaga zarządcy drogi zdecydować, czy wystarczy naprawa miejscowa, frezowanie i ułożenie nowej warstwy, czy konieczna jest głębsza przebudowa konstrukcji nawierzchni.