Miarodajna równość podłużna

Słownik kwalifikacji BUD.15 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem dróg i obiektów inżynierskich oraz sporządzanie kosztorysów

Miarodajna równość podłużna to parametr opisujący nierówności nawierzchni występujące w kierunku jazdy pojazdu. Służy do oceny komfortu i bezpieczeństwa jazdy oraz do klasyfikacji stanu technicznego nawierzchni drogi.

W praktyce parametr ten podaje się najczęściej w jednostkach mm/m lub m/km. Im większa wartość, tym gorsza równość nawierzchni.

Zastosowanie

Miarodajna równość podłużna jest wykorzystywana m.in. w:

  • diagnostyce stanu nawierzchni,
  • Systemie Oceny Stanu Nawierzchni SOSN,
  • planowaniu remontów i zabiegów utrzymaniowych,
  • odbiorach robót drogowych,
  • ocenie komfortu jazdy na danym odcinku drogi.

Interpretacja wyniku

Wynik pomiaru należy porównać z wartościami granicznymi zależnymi od klasy drogi. Inne wymagania stosuje się np. dla dróg klasy A, S i GP, a inne dla dróg klasy G.

Przykład: dla drogi klasy GP wartość miarodajnej równości podłużnej:

  • poniżej 2,0 mm/m oznacza stan dobry,
  • od 2,0 do 4,3 mm/m oznacza stan zadowalający,
  • od 4,4 do 5,7 mm/m oznacza stan niezadowalający,
  • powyżej 5,7 mm/m oznacza stan zły.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli na drodze klasy GP zmierzono równość podłużną 4,5 mm/m, należy wybrać kolumnę dla klas A, S, GP. Wartość 4,5 mm/m mieści się w przedziale 4,4–5,7 mm/m, więc nawierzchnia ma stan niezadowalający, czyli klasę C.