Oznaczenia dróg na mapach techniczno-eksploatacyjnych

Słownik kwalifikacji BUD.15 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem dróg i obiektów inżynierskich oraz sporządzanie kosztorysów

Na mapach techniczno-eksploatacyjnych drogi opisuje się skrótami, które pozwalają szybko odczytać najważniejsze cechy odcinka drogi: klasę drogi, szerokość jezdni, szerokość korony lub pasa drogowego, rodzaj nawierzchni oraz czasem nośność.

Przykład: Z5,5(8,0)MB100

Taki zapis należy czytać elementami:

  • Z – klasa techniczna drogi, np. droga zbiorcza,
  • 5,5 – szerokość jezdni w metrach,
  • (8,0) – dodatkowa szerokość podawana w nawiasie, najczęściej szerokość korony drogi lub innego elementu przekroju,
  • MB – rodzaj nawierzchni: mieszanka mineralno-bitumiczna,
  • 100 – parametr techniczny, często odnoszony do nośności lub obciążenia obliczeniowego.

Co jest najważniejsze w pytaniach egzaminacyjnych?

W zadaniach tego typu trzeba zwrócić uwagę, która liczba oznacza szerokość jezdni. W zapisie Z5,5(8,0)MB100 szerokością jezdni jest liczba stojąca bezpośrednio po oznaczeniu klasy drogi, czyli 5,5 m.

Nie należy mylić jej z wartością w nawiasie, czyli 8,0 m. Nawias oznacza inną szerokość przekroju drogi, a nie szerokość samej jezdni.

Typowy błąd

Częsty błąd polega na wybraniu wartości z nawiasu jako szerokości jezdni albo odczytaniu skrótu MB jako betonu. Poprawnie: MB oznacza nawierzchnię z mieszanki mineralno-bitumicznej.