Równość podłoża oznacza dopuszczalną wielkość nierówności powierzchni, na której ma być ułożona kolejna warstwa konstrukcji nawierzchni, np. podbudowa z betonu asfaltowego. Parametr ten jest kontrolowany przed rozpoczęciem układania mieszanki, ponieważ zbyt duże nierówności mogą pogorszyć trwałość, grubość i jakość wykonywanej warstwy.
Jak mierzy się równość podłoża?
W praktyce stosuje się najczęściej:
- łatę 4-metrową,
- metodę równoważną, dopuszczoną w specyfikacji technicznej.
Pomiar polega na sprawdzeniu największego prześwitu lub odchylenia między łatą a powierzchnią podłoża. Wynik podaje się w milimetrach.
Dopuszczalne nierówności
Wymagania określa dokumentacja techniczna, np. OST lub SST. Dla podłoża pod warstwę podbudowy z betonu asfaltowego dopuszczalna nierówność zależy od klasy drogi i elementu nawierzchni.
Przykładowo według wyciągu z OST D-04.07.01:
- dla dróg klas A, S, GP, G często dopuszcza się maksymalnie 12 mm,
- dla pasów ruchu dróg klas Z, L, D dopuszcza się maksymalnie 15 mm.
Jak interpretować wynik?
Jeżeli zmierzona nierówność jest mniejsza lub równa wartości dopuszczalnej, podłoże spełnia wymagania. Jeżeli jest większa, odcinek wymaga wyrównania.
Przykład: dla drogi klasy D dopuszczalna nierówność wynosi 15 mm. Wyniki 12 mm, 13 mm i 15 mm są dopuszczalne, natomiast 16 mm przekracza wymaganie, więc podłoże należy wyrównać.