Rzędne wysokościowe określają wysokość punktów podłoża lub koryta drogowego względem przyjętego poziomu odniesienia. W robotach drogowych kontroluje się je po wykonaniu koryta oraz po wyprofilowaniu podłoża pod warstwy konstrukcyjne nawierzchni.
Po co mierzy się rzędne?
Pomiar rzędnych pozwala sprawdzić, czy podłoże zostało wykonane na właściwej wysokości zgodnie z dokumentacją projektową. Ma to bezpośredni wpływ na:
- prawidłową grubość warstw konstrukcyjnych nawierzchni,
- zachowanie spadków podłużnych i poprzecznych,
- odwodnienie drogi,
- trwałość nawierzchni.
Zbyt wysokie lub zbyt niskie wykonanie podłoża może powodować konieczność korekty robót, zwiększenie zużycia materiałów albo pogorszenie nośności konstrukcji.
Częstotliwość pomiaru
Dla wykonanego koryta i wyprofilowanego podłoża minimalna częstotliwość pomiaru rzędnych wysokościowych wynosi:
co 25 m w osi jezdni i na jej krawędzi.
Oznacza to, że punkty kontrolne wyznacza się regularnie wzdłuż drogi, osobno w osi jezdni oraz przy jej krawędziach. Dzięki temu można ocenić zarówno przebieg wysokościowy wzdłuż drogi, jak i prawidłowość ukształtowania przekroju poprzecznego.
Wskazówka egzaminacyjna
W tabelach dotyczących kontroli koryta łatwo pomylić rzędne wysokościowe ze spadkami poprzecznymi lub równością. Należy zawsze odszukać dokładnie wiersz „Rzędne wysokościowe”. Dla tego badania poprawna częstotliwość to co 25 m w osi jezdni i na jej krawędzi.