Stabilizacja podłoża gruntowego

Słownik kwalifikacji BUD.15 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem dróg i obiektów inżynierskich oraz sporządzanie kosztorysów

Stabilizacja podłoża gruntowego to zabieg technologiczny polegający na poprawie właściwości gruntu, aby mógł przenosić obciążenia od warstw konstrukcyjnych nawierzchni drogowej. Wykonuje się ją wtedy, gdy naturalne podłoże ma zbyt małą nośność, nadmierną wilgotność lub nieodpowiednią spoistość.

Na czym polega stabilizacja?

Grunt miesza się mechanicznie ze spoiwem lub dodatkiem ulepszającym, a następnie profiluje i zagęszcza. Do mieszania stosuje się najczęściej stabilizator gruntu, czyli maszynę z bębnem roboczym wyposażonym w zęby lub noże mieszające.

Stosowane spoiwa

Do stabilizacji mogą być używane między innymi:
- cement – zwiększa nośność i sztywność podłoża,
- wapno – poprawia właściwości gruntów spoistych i zmniejsza ich plastyczność,
- popioły lotne lub spoiwa hydrauliczne – stosowane zależnie od projektu i rodzaju gruntu.

Kolejność robót

Typowy przebieg stabilizacji obejmuje:
1. przygotowanie i wyrównanie podłoża,
2. rozłożenie spoiwa w odpowiedniej ilości,
3. wymieszanie gruntu ze spoiwem stabilizatorem,
4. ewentualne dozowanie wody,
5. profilowanie warstwy,
6. zagęszczenie walcami,
7. pielęgnację wykonanej warstwy.

Ważne na egzaminie

Maszyna pokazana w pytaniu nie służy do frezowania nawierzchni bitumicznej ani do samego zagęszczania. Charakterystyczny bęben roboczy z zębami służy do mieszania gruntu ze spoiwem, czyli do wykonywania stabilizacji podłoża gruntowego.