Warstwa wyrównawcza to warstwa nawierzchni drogowej układana w celu nadania istniejącemu podłożu lub starej nawierzchni właściwego profilu poprzecznego i podłużnego przed wykonaniem kolejnych warstw konstrukcyjnych, najczęściej bitumicznych.
Stosuje się ją szczególnie wtedy, gdy istniejąca nawierzchnia jest nierówna, zdeformowana lub ma niewłaściwe spadki. Przykładem jest stara nawierzchnia brukowa, na której planuje się ułożenie nowych warstw asfaltowych. Bezpośrednie ułożenie warstwy wiążącej lub ścieralnej na takim podłożu mogłoby spowodować nierówności, niewłaściwą grubość warstw oraz szybsze uszkodzenia nawierzchni.
Zadania warstwy wyrównawczej
- wyrównanie nierówności istniejącej nawierzchni,
- uzyskanie projektowanych spadków poprzecznych i podłużnych,
- przygotowanie podłoża pod nowe warstwy bitumiczne,
- zapewnienie odpowiedniej grubości i pracy kolejnych warstw,
- poprawa nośności i trwałości układu warstw, jeśli przewiduje to projekt.
Z czego wykonuje się warstwę wyrównawczą?
Najczęściej wykonuje się ją z mieszanki mineralno-asfaltowej, np. betonu asfaltowego, dostosowanej do wymaganej grubości i funkcji warstwy. Grubość warstwy może być zmienna, ponieważ jej podstawowym zadaniem jest skorygowanie istniejących nierówności.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Warstwa wyrównawcza nie jest warstwą ścieralną, mrozoochronną ani odsączającą. Jej główną funkcją nie jest bezpośrednie przenoszenie ruchu, ochrona przed mrozem ani odprowadzanie wody, lecz uzyskanie właściwego profilu nawierzchni przed ułożeniem następnych warstw.