Właściwości przeciwpoślizgowe nawierzchni określają zdolność nawierzchni drogowej do zapewnienia przyczepności między oponą pojazdu a jezdnią. Mają bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo ruchu, szczególnie podczas hamowania, jazdy po łuku oraz na mokrej nawierzchni.
Co się oznacza w badaniu?
W praktyce ocenia się głównie:
- współczynnik tarcia między kołem pomiarowym a nawierzchnią,
- stan mikrotekstury i makrotekstury nawierzchni,
- odporność nawierzchni na poślizg w warunkach mokrych.
Do takich badań stosuje się specjalne urządzenia pomiarowe, często holowane za pojazdem. Mają one koło pomiarowe, które styka się z nawierzchnią i pozwala określić opór tarcia. Na zdjęciach egzaminacyjnych urządzenie tego typu można rozpoznać właśnie po dodatkowym kole lub zestawie kół pracujących bezpośrednio na jezdni.
Kiedy wykonuje się badanie?
Badanie właściwości przeciwpoślizgowych wykonuje się m.in.:
- przy odbiorze nowych lub remontowanych nawierzchni,
- w ramach diagnostyki stanu technicznego dróg,
- po wystąpieniu miejsc niebezpiecznych, np. częstych poślizgów,
- do oceny zużycia warstwy ścieralnej.
Czego nie bada takie urządzenie?
Urządzenie do oceny właściwości przeciwpoślizgowych nie służy do badania:
- równości podłużnej nawierzchni,
- równości poprzecznej,
- nośności konstrukcji drogi.
Te cechy sprawdza się innymi metodami i urządzeniami, np. profilografami, łatami pomiarowymi, belką Benkelmana lub ugięciomierzami dynamicznymi.