Barwy kartograficzne to umowne kolory stosowane na mapach do przedstawiania określonych elementów terenu. Ułatwiają szybkie rozpoznanie, czy dany znak dotyczy rzeźby terenu, wód, roślinności, zabudowy albo innych obiektów sytuacyjnych.
Najważniejsza zasada dla rzeźby terenu
Na mapach naturalne formy rzeźby terenu oznacza się kolorem brązowym. Dotyczy to przede wszystkim elementów związanych z ukształtowaniem powierzchni, np.:
- warstwic,
- skarp naturalnych,
- wąwozów,
- jarów,
- nasypów lub zagłębień naturalnego pochodzenia, jeśli są tak klasyfikowane w instrukcji mapy.
Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź to: brązowy.
Przykładowe znaczenie kolorów na mapach
W praktyce kartograficznej kolory często kojarzy się następująco:
- brązowy – rzeźba terenu, wysokości, formy naturalne,
- niebieski – wody, cieki, jeziora, rowy wodne,
- zielony – roślinność, lasy, tereny zielone,
- czarny – wiele elementów sytuacyjnych, opisy, obiekty trwałe,
- czerwony lub pomarańczowy – wybrane drogi, granice lub elementy wyróżnione zależnie od rodzaju mapy.
Znaczenie egzaminacyjne
W zadaniach z kwalifikacji BUD.18 należy rozpoznawać podstawowe zasady symboliki mapowej. Jeśli pytanie dotyczy naturalnych form rzeźby terenu, należy zapamiętać skojarzenie: rzeźba terenu = kolor brązowy.