Geodezyjne pomiary sytuacyjne służą do określenia położenia szczegółów terenowych w poziomie, czyli wyznaczenia ich współrzędnych sytuacyjnych. W klasycznym ujęciu pomiary te wykonuje się metodami, które pozwalają wyznaczyć położenie punktu względem osnowy pomiarowej lub linii pomiarowych.
Podstawowe metody
Do metod geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych zalicza się przede wszystkim:
- metodę biegunową – wyznaczenie punktu przez pomiar kąta/kierunku i odległości od stanowiska instrumentu,
- metodę ortogonalną, czyli metodę domiarów prostokątnych – wyznaczenie punktu przez odciętą wzdłuż linii pomiarowej i domiar prostopadły,
- metody wcięć – wyznaczenie punktu z przecięcia kierunków, odległości lub kombinacji kierunków i odległości.
Czego nie zalicza się do klasycznych metod?
Skaning laserowy nie jest w tym kontekście klasyczną metodą pomiaru sytuacyjnego, lecz technologią pozyskiwania danych przestrzennych, najczęściej w postaci chmury punktów. Może służyć do opracowań geodezyjnych, inwentaryzacji lub modelowania 3D, ale w pytaniach egzaminacyjnych nie należy go utożsamiać z metodami: biegunową, ortogonalną i wcięć.
Jak zapamiętać?
Jeżeli w pytaniu pojawia się zestaw: biegunowa, ortogonalna, wcięcia, są to poprawne metody pomiaru sytuacyjnego. Odpowiedź odstająca, np. skaning laserowy, oznacza zwykle technologię pomiarową, a nie klasyczną metodę sytuacyjną.