Odwzorowanie Gaussa-Krügera
Słownik kwalifikacji BUD.18 - Wykonywanie pomiarów sytuacyjnych, wysokościowych i realizacyjnych oraz opracowywanie wyników tych pomiarów
Odwzorowanie Gaussa-Krügera to odwzorowanie kartograficzne walcowe poprzeczne, używane do przedstawiania powierzchni elipsoidy ziemskiej na płaszczyźnie. W geodezji służy do tworzenia układów współrzędnych płaskich prostokątnych.
W Polsce odwzorowanie to jest podstawą m.in. układu PL-2000 oraz układu PL-1992.
Południk osiowy
W każdej strefie odwzorowawczej wyznacza się południk osiowy. Jest to południk przebiegający przez środek strefy. W jego pobliżu zniekształcenia odwzorowawcze są najmniejsze.
Dla układu PL-2000 południki osiowe wynoszą:
- 15°E,
- 18°E,
- 21°E,
- 24°E.
Pytanie egzaminacyjne dotyczy właśnie rozpoznania jednego z tych południków.
Strefy odwzorowawcze
Podział na strefy stosuje się po to, aby ograniczyć zniekształcenia długości i powierzchni. Im dalej od południka osiowego, tym zniekształcenia są większe, dlatego obszar kraju dzieli się na pasy/strefy.
Zastosowanie
Odwzorowanie Gaussa-Krügera wykorzystuje się w:
- zakładaniu układów współrzędnych geodezyjnych,
- opracowaniu map wielkoskalowych,
- przetwarzaniu wyników pomiarów terenowych,
- systemach informacji przestrzennej GIS.
Dla ucznia najważniejsze jest skojarzenie: PL-2000 = odwzorowanie Gaussa-Krügera + strefy 3-stopniowe + południki 15°, 18°, 21°, 24°.