Osnowa realizacyjna
Słownik kwalifikacji BUD.18 - Wykonywanie pomiarów sytuacyjnych, wysokościowych i realizacyjnych oraz opracowywanie wyników tych pomiarów
Osnowa realizacyjna to specjalnie założona lub wykorzystana sieć punktów geodezyjnych służąca do prowadzenia prac realizacyjnych na budowie. Na jej podstawie geodeta wytycza w terenie projektowane obiekty, osie, punkty charakterystyczne oraz elementy konstrukcyjne.
Do czego służy osnowa realizacyjna?
Osnowa realizacyjna zapewnia geodecie stałe punkty odniesienia. Dzięki niej można dokładnie przenieść projekt z mapy lub dokumentacji technicznej w teren.
Wykorzystuje się ją m.in. do:
- tyczenia budynków i budowli,
- wyznaczania osi konstrukcyjnych,
- kontroli położenia elementów budowy,
- pomiarów przemieszczeń i odkształceń,
- prowadzenia pomiarów realizacyjnych na placu budowy.
Współrzędne punktów osnowy realizacyjnej
Punkty osnowy realizacyjnej mają określone współrzędne, najczęściej X i Y, a czasem również wysokość H. Dane te muszą być zapisane w dokumentacji, aby można było jednoznacznie wykorzystać punkty w terenie.
W pytaniach egzaminacyjnych należy pamiętać, że współrzędne X oraz Y punktów osnowy realizacyjnej umieszcza się na szkicu dokumentacyjnym.
Znaczenie praktyczne
Dobrze założona osnowa realizacyjna zwiększa dokładność i bezpieczeństwo prac budowlanych. Błędy w położeniu punktów osnowy mogą spowodować błędne wytyczenie obiektu, dlatego punkty te powinny być stabilne, czytelnie oznaczone i odpowiednio udokumentowane.