Co to jest podpórka?
Podpórka to miara kontrolna stosowana przy pomiarze szczegółów sytuacyjnych, najczęściej w metodzie ortogonalnej. Jest to dodatkowo zmierzona odległość, która pozwala sprawdzić poprawność wyznaczenia położenia punktu szczegółu terenowego, np. narożnika budynku.
Podpórka „podpiera” pomiar zasadniczy, czyli daje niezależną kontrolę położenia punktu wyznaczonego z domiarów. Na szkicu polowym zwykle występuje jako odcinek mierzony od punktu szczegółu do punktu na linii pomiarowej albo do innego punktu o znanym położeniu.
Jak ją rozpoznać na rysunku?
Podpórka jest przedstawiana jako dodatkowa linia pomiarowa, często ukośna, łącząca szczegół sytuacyjny z linią pomiarową lub innym punktem kontrolnym. Nie jest to główny domiar prostokątny, lecz odległość kontrolna.
Po co stosuje się podpórkę?
Podpórka służy do:
- kontroli poprawności pomiaru szczegółu sytuacyjnego,
- wykrycia pomyłek w odczycie miar,
- sprawdzenia położenia punktu na szkicu polowym,
- zwiększenia wiarygodności pomiaru terenowego.
Różnica względem czołówki
Czołówka to odległość między dwoma punktami szczegółów, np. między narożnikami budynku. Podpórka jest natomiast dodatkową miarą kontrolną odnoszącą punkt szczegółu do linii pomiarowej lub innego punktu kontrolnego.
W pytaniach egzaminacyjnych podpórkę często rozpoznaje się po tym, że jedna z miar tworzy dodatkowe „podparcie” dla punktu mierzonego, a nie jest ani przekątną obiektu, ani czołówką między jego narożnikami.