Projektowanie osnowy geodezyjnej to etap przygotowawczy, w którym planuje się rozmieszczenie punktów sieci geodezyjnej oraz sposób ich wykorzystania do późniejszych pomiarów. Nie jest to jeszcze etap wykonywania prac w terenie związanych z fizycznym utrwaleniem punktów.
Co wykonuje się podczas projektowania?
W trakcie projektowania osnowy geodezyjnej zwykle przeprowadza się:
- inwentaryzację istniejących punktów geodezyjnych — sprawdza się, jakie punkty są już dostępne i czy można je wykorzystać,
- wywiad terenowy — ocenia się warunki terenowe, widoczność, dostępność punktów i przeszkody,
- ustalenie lokalizacji nowych punktów — wybiera się miejsca zapewniające trwałość, dostępność i odpowiednią geometrię sieci,
- ustalenie sposobu zabudowy punktów — określa się, jaki znak geodezyjny ma zostać zastosowany i jak punkt ma być utrwalony,
- analizę dokładności i przydatności projektowanej sieci.
Czego nie wykonuje się na etapie projektowania?
Na etapie projektowania nie wykonuje się stabilizacji punktów geodezyjnych. Stabilizacja oznacza fizyczne osadzenie znaku geodezyjnego w terenie, np. słupka, bolca, rurki lub reperu. Jest to czynność realizacyjna, wykonywana dopiero po opracowaniu projektu i zatwierdzeniu lokalizacji punktów.
Najważniejsze rozróżnienie egzaminacyjne
Projektowanie odpowiada na pytanie: gdzie i jak mają być założone punkty osnowy?
Stabilizacja odpowiada na pytanie: jak fizycznie utrwalić punkt w terenie?
Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią jest stabilizacja punktów geodezyjnych.